Dołącz do czytelników
Brak wyników

Postępowanie w jednostkach chorobowych

17 lutego 2020

NR 17 (Luty 2020)

Akupunktura i termografia w leczeniu kończyn dolnych

179

Liczne przeciążenia, niewydolność układu krwionośnego, zaburzenia układu nerwowego oraz limfatycznego są przyczyną wielu schorzeń takich, jak: obrzęki, chromanie przestankowe, stany zapalne stawów, polineuropatia dystalna, owrzodzenia. Co więcej, choroby i urazy kończyn dolnych są częstą przyczyną unieruchomienia pacjenta, generując tym samym inne powikłania i dolegliwości. Proces leczenia zgodny z nurtem Medycyny Zachodniej bywa długi i żmudny.

Również w przypadku medycyny alternatywnej, możliwość ingerowania w zmienioną chorobowo kończynę jest często ograniczona. Jak zatem diagnozować oraz leczyć dolegliwości kończyn dolnych? Z pomocą przychodzą nam dwa rozwiązania: badania termograficzne oraz akupunktura w Metodzie Równoważenia dra Tana.

POLECAMY

BADANIE TERMOGRAFICZNE

Badanie termograficzne to nieinwazyjna metoda obrazowania zmian fizjologicznych oraz metabolicznych organizmów żywych. Znajduje zastosowanie w ocenie mikrokrążenia, identyfikacji stanów zapalnych, dysfunkcji mięśniowo-powięziowych oraz reakcji układu nerwowego. Jest to jedna z nielicznych metod pozwalających na obrazowanie całego ciała przy zachowaniu stosunkowo niskich kosztów badania. Jako metoda bezpieczna, bez udziału wysyłanego promieniowania do ciała pacjenta, znajduje szerokie zastosowanie w monitorowaniu procesu leczenia. Mechanizm działania tej metody jest stosunkowo prosty. Energia cieplna pacjenta, emitowana w postaci niewidzianego dla ludzkiego oka promieniowania podczerwonego, trafia do detektora kamery termowizyjnej (Fot. 1).

Fot. 1. Energia cieplna pacjenta trafia do detektora kamery termowizyjnej

Przetwarzana jest na odpowiednie poziomy temperatury, reprezentowane na wyświetlaczu kamery w postaci widzialnej dla ludzkiego oka palety kolorów (Fot. 2).

Fot. 2. Poziomy temperatury

Skąd zatem wiemy, że otrzymany obraz jest reprezentacją zmiany chorobowej? Po pierwsze, porównujemy lewą i prawą część ciała dokonując podziału względem osi kręgosłupa. Oceniamy rozkład temperatur oraz ewentualne asymetrie. Po drugie, oceniamy różnice temperatur pomiędzy lewą i prawą stroną ciała. Zgodnie z wytycznymi Amerykańskiego Stowarzyszenia Termografii Medycznej asymetrie termiczne odpowiadających sobie obszarów większe niż 0,3°C mogą świadczyć o zaburzeniu i należy je poddać dalszej diagnostyce i ocenie. Wykorzystuje się do tego specjalne oprogramowanie, które pozwala na dokładne porównywanie różnic temperatur. W przypadku obrazowania zdrowych kończyn dolnych w podczerwieni zauważalna jest prawidłowa reakcja organizmu i w postaci równomiernego obkurczenia stref dystalnych na skutek ekspozycji ciała na warunki panujące w pomieszczeniu do badań (Fot. 3).

Fot. 3. Obraz termiczny zdrowych kończyn dolnych

Przy zmienionych chorobowo kończynach zauważamy nierównomierny rozkład temperatur na skutek zaburzonego mikrokrążenia (Fot. 4.).

Fot. 4. Zmienione chorobowo kończyny

Jest to obraz charakterystyczny dla polineuropatii dystalnej. Widoczna różnica temperatur jest spowodowana nieprawidłowym funkcjonowaniem nerwów obwodowych. Uszkodzone włókna nerwowe nie pozwalają na odpowiednią reakcję układu krwionośnego. Problemem jest zarówno brak dokładnego odczuwania zmian warunków zewnętrznych, jak i nieprawidłowe zawiadywanie naczyniami krwionośnymi przez układ nerwowy. Mimo że pacjent nie zgłasza dolegliwości, różnica temperatur pomiędzy dwoma sąsiadującymi palcami prawej stopy wynosi ponad 8°C. Drugi palec prawej stopy jest praktycznie niewidoczny w danym zakresie temperatur. Świadczy to o silnym zaburzeniu mikrokrążenia w tym obszarze.

Fot. 5. Zmienione chorobowo kończyny

AKUPUNKTURA W METODZIE RÓWNOWAŻENIA DRA TANA

Jest to jedna z metod akupunktury opartej o stymulację dystalną. Postępowanie zgodne z metodą równoważenia odbywa się w trzech etapach, stąd również widnieje ona w nazewnictwie jako „Akupunktura 1...2...3”.
W pierwszym kroku postępowania ustala się obszar zmieniony chorobowo oraz meridiany, które przez niego przebiegają. Jako przykład przyjmijmy syndrom gęsiej stopki. Jest to dolegliwość bólowa koncentrująca się 5 cm poniżej przyśrodkowej strony stawu kolanowego. Jest to miejsce łączenia się przyczepów trzech mięśni: krawieckiego, smukłego oraz półścięgnistego. Przyczepy te łączą się z powięzią kości piszczelowej tworząc łącznotkankową taśmę ścięgnistą. Najczęstsze objawy to ból i sztywność występujące w nocy oraz podczas porannego rozruchu. Miejsce zaburzenia jest często tkliwe podczas palpacji oraz zdarza się, iż towarzyszy mu lokalny obrzęk.

REKLAMA



W ujęciu Tradycyjnej Medycyny Chińskiej jest to obszar angażujący trzy meridiany przebiegające w części przyśrodkowej: meridian nerki (ang. KID), meridian wątroby (ang. LIV) oraz meridian śledziony/trzustki (ang. SP). To właśnie te obszary będą równoważone.
Drugi krok to określenie obszaru i meridian, które będą równoważyć zaburzenie organizmu. Zgodnie z metodą dra Tana mamy kilka możliwości. Jeżeli chodzi o obszar odwzorowania, opieramy się o korelacje anatomiczne występujące w ludzkim ciele. W tym przypadku wykorzystamy podobieństwo kończyny dolnej do kończyny górnej (Fot. 6). Staw ramienny będzie korelował do stawu biodrowego. Występują tu bardzo podobne do siebie struktury anatomiczne. Kość głowy ramiennej będzie swoim kształtem przypominać głowę kości udowej. Oba stawy pokrywają również odpowiadające sobie duże partie mięśniowe. Staw łokciowy będzie reprezentowany w obszarze kończyny dolnej w postaci stawu kolanowego. Następuje tutaj swoiste przejście z jednej kości ramiennej do dwóch kości promieniowej oraz łokciowej. Ich podobieństwo znajdziemy odpowiednio w kości udowej przechodzącej w kość piszczelową oraz strzałkową. Ostatnim dużym stawem dystalnym będzie staw nadgarstka, który swoimi strukturami koreluje do stawu skokowego. Dolegliwość gęsiej stopki znajduje się dystalnie do stawu kolanowego, zatem nasze rozwiązanie napotkamy odpowiednio dystalnie do stawu łokciowego.

Fot. 6. Podobieństwo kończyny dolnej do kończyny górnej

W przypadku równoważenia meridian mamy również kilka możliwości (tab. 1). Zgodnie z przedstawioną tabelą, dla systemu pierwszego odpowiednikami będą kolejno: meridian serca (ang. HT) dla równoważenia meridianu nerki (ang. KID), meridian osierdzia (ang.: PC) dla równoważenia meridianu wątroby (ang. LIV) oraz meridian płuca (ang. LU) dla równoważenia meridianu śledziony/trzustki (ang. SP). To właśnie w okolicach tych przebiegów należy szukać punktów tkliwych nazywanych punktami „ashi”. Co ważne, punkty te nie muszą znajdować się na przebiegu danego meridianu. Często będą zlokalizowane w obszarach pomiędzy wymienionymi powyżej meridianami i odlegle od przyjętych ogólnie w nurcie TCM punktów akupunkturowych. Po zlokalizowaniu „ashi” punktów, wykonujemy aplikację igieł. W trakcie trwania zabiegu wskazana jest aktywacja ruchowa leczonego obszaru oraz ocena procentowej redukcji bólu. Pozwala to pacjentowi na swoistego rodzaju „odświeżenie” komunikacji neurologicznej z obszarem, który jest uwalniany od dolegliwości. Rejestrowane redukcje dolegliwości bólowych mogą sięgnąć nawet 100% w przeciągu kilku do kilkunastu sekund.
W powyższym przykładzie wykorzystaliśmy tylko jeden z sześciu opracowanych przez dra Tana sys...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Naturoterapia w praktyce" w roku + wydania specjalne
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Dodatkowe artykuły i filmy
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy