Dołącz do czytelników
Brak wyników

Postępowanie w jednostkach chorobowych

24 sierpnia 2018

NR 8 (Sierpień 2018)

Leki homeopatyczne a infekcje wirusowe

0 389

W praktyce lekarza pierwszego kontaktu, a w szczególności lekarza pediatry, schorzenia o etiologii wirusowej są jedną z najczęstszych przyczyn zgłaszania się pacjentów. Klasyczne leczenie polega głównie na łagodzeniu symptomów oraz zaleceniach odpoczynku, lekkostrawnej diety i nawodnienia organizmu. Cenną i skuteczną metodą leczenia może być też homeopatia.

Pacjenci zgłaszają się przede wszystkim z infekcjami górnych dróg oddechowych, zwanymi potocznie przeziębieniem oraz innymi chorobami wywołanymi przez wirusy, takimi jak grypa, nieżyty żołądkowo-jelitowe (tzw. grypa żołądkowa), opryszczka, choroby zakaźne wieku dziecięcego: ospa wietrzna, gorączka trzydniowa i rzadziej już występujące z racji szczepień świnka, różyczka i odra, choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, potocznie zwana chorobą „bostońską”.
Choroba przeziębieniowa może być wywołana przez ponad 100 różnych wirusów. Najczęściej są to rhinowirusy (zidentyfikowano co najmniej 100 serotypów rhinowirusów), koronawirusy, RS wirusy, adenowirusy oraz wirusy grypy i paragrypy.
Zakażenie rozprzestrzenia się głównie przez wydzielinę z nosa. Okres wylęgania wynosi 1–7 dni. Główne objawy to: wydzielina w nosie (początkowo surowicza, potem żółtozielona), upośledzona drożność nosa, ból gardła, chrypka, złe samopoczucie, osłabienie, kichanie, kaszel, bóle głowy, podwyższona temperatura (< 39ºC), osłabiony apetyt, zapalenie spojówek1.
Infekcje tego typu występują przeważnie w okresie jesienno-zimowym i wczesnowiosennym.
Szczególnie często chorują niemowlęta i dzieci uczęszczające do żłobków, przedszkoli i szkół.
Nawracające zachorowania stanowią poważny problem epidemiologiczny i mogą być przyczyną powikłań takich jak zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, infekcje środkowych i dolnych dróg oddechowych (zapalenie tchawicy, oskrzeli, płuc) oraz zaostrzenia chorób przewlekłych, takich jak astma czy POChP.
Na powikłania narażone są szczególnie osoby o obniżonej odporności, małe dzieci, kobiety ciężarne i karmiące piersią, a także osoby z chorobą nowotworową i innymi chorobami przewlekłymi.
Diagnostyka chorób wirusowych jest kosztowna, a w przypadku przeziębienia niepraktyczna, gdyż nie wpływa na sposób leczenia ani na jego wynik1. Podstawą rozpoznania są wyżej wymienione objawy oraz badanie lekarskie.
Leczenie klasyczne polega głównie na łagodzeniu symptomów (leki przeciwzapalne, przeciwgorączkowe, leki na kaszel) oraz tzw. higienicznym trybie życia (odpoczynek poprzez pozostanie w łóżku, lekkostrawna dieta, nawodnienie organizmu).
Aby wzmocnić organizm w walce z infekcją, pacjenci chętnie sięgają po różne metody naturalne. Dostarczają więc organizmowi:

  • witaminy A, D, C,
  • kwasy tłuszczowe omega-3 i 6, zawierające DHA, EPH i GLA,
  • mikroelementy (cynk, selen),
  • miód (głównie gryczany i lipowy, ewentualnie manuka),
  • czosnek, cebulę,
  • herbatki zawierające np. imbir, cytrynę, rumianek, macierzankę, lipę, wrotycz czy maliny,
  • wyciągi z roślin leczniczych, takich jak bez czarny, jeżówka purpurowa czy aloes drzewiasty.

Do łask wraca też stawianie baniek. Bardzo cenną i skuteczną metodą leczenia komplementarnego może być też homeopatia.

Co to jest homeopatia?

Homeopatia to metoda lecznicza opracowana i wprowadzona do medycyny na przełomie XVIII i XIX wieku przez niemieckiego lekarza, Samuela Hahnemanna. Oparł się on, na znanej jeszcze w czasach Hipokratesa, regule podobieństwa. Mówi ona, że substancja, która zostanie podana w dużej dawce osobie zdrowej i wywołuje u niej określone objawy, w dawkach bardzo małych jest w stanie wyleczyć podobne objawy u chorego.
Dla przykładu: cebula (Allium cepa), która podczas krojenia wywołuje u nas łzawienie oraz wodnisty, podrażniający wyciek z nosa, po rozcieńczeniu staje się idealnym lekiem dla osób z katarem siennym, u których takie właśnie objawy dominują w czasie pylenia.
Drugą, ważną zasadą jest przygotowywanie leków w dużych i bardzo dużych rozcieńczeniach substancji, o czym informuje oznakowanie przy nazwie leku, np. 9CH czy 30CH (CH oznacza rozcieńczenie setne wg Hahnemanna, czyli połączenie 1 cząstki produktu wyjściowego z 99 cząstkami rozpuszczalnika i dynamizację zgodnie z metodą Hahnemanna). Przykładowo Allium cepa 9CH oznacza, że substancja wyjściowa została rozcieńczona i poddana dynamizacji 9 razy do jednej setnej (C)2.
Homeopatia jest naturalną, holistyczną metodą leczniczą, która wspiera system immunologiczny organizmu, uwzględniając indywidualny sposób reakcji pacjenta na chorobę.
Ten sposób leczenia oparty jest na doświadczeniu klinicznym, a wskazania terapeutyczne leków homeopatycznych zostały ustalone w oparciu o obserwacje kliniczne, badania doświadczalne oraz dane toksykologiczne i farmakologiczne użytych do ich produkcji substancji.
Skuteczność homeopatii potwierdzają wyniki leczenia notowane przez doświadczonych lekarzy praktyków oraz badania i obserwacje kliniczne publikowane na łamach czasopism medycznych3–6. Jest to metoda leczenia uznawana przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) i Unię Europejską. 
Na całym świecie leki homeopatyczne stosuje około 400 000 000 pacjentów i 200 000 lekarzy.
W niektórych krajach Europy Zachodniej (np. w Szwajcarii, Francji czy Wielkiej Brytanii) wizyty i leki homeopatyczne są refundowane2.

leki homeopatyczne

Leki homeopatyczne produkowane są z substancji pochodzenia naturalnego – roślinnego, zwierzęcego i mineralnego, które poddawane są procesowi stopniowego rozcieńczania i dynamizacji (wstrząsania).
Można je kupić w aptekach jako:

  • leki pojedyncze, np. Belladonna, Natrium muriaticum, Apis mellifica – są one wytworzone z jednego surowca, a dobór i dawkowanie tych leków ustala lekarz;
  • leki złożone – produkowane z kilku substancji aktywnych, których receptura opracowana jest w celu leczenia konkretnego zespołu objawów, np. Drosetux (syrop na kaszel suchy), Oscillococcinum (objawy przeziębienia i grypy oraz infekcji grypodobnych) czy Camilia (krople dla niemowląt na dolegliwości związane z ząbkowaniem). Leki te mogą być samodzielnie stosowane przez pacjenta wg wskazań na ulotce lub zalecane przez lekarza bądź farmaceutę. 

Leki homeopatyczne dostępne są w wielu postaciach farmaceutycznych – jako granulki, mikrogranulki, tabletki, krople, syropy, maści, żele, czopki czy ampułki.
Najpopularniejsze formy – granulki, mikrogranulki i tabletki – stosuje się podjęzykowo (lub, w przypadku małych dzieci, rozpuszcza się w małej ilości wody), najlepiej w odstępie ok. 15 minut od posiłków.
Dostępne w polskich aptekach preparaty homeopatyczne są zarejestrowane, zgodnie z prawem unijnym, jako produkty lecznicze.
Leki homeopatyczne są bezpieczne, gdyż:

  • nie mają działań niepożądanych, w związku z czym mogą być stosowane w każdej grupie wiekowej (także u niemowląt), również u kobiet w ciąży i karmiących piersią,
  • nie wchodzą w interakcje z innymi specyfikami, co sprawia, że mogą być zażywane komplementarnie do leków allopatycznych.

Bezpieczeństwo, skuteczność i wygoda stosowania leków homeopatycznych sprawiają, że stają się one cennym narzędziem w walce z chorobami pochodzenia wirusowego – i to zarówno w trakcie trwania infekcji, jak i w profilaktyce3–6.

MOŻLIWOŚCI ZASTOSOWANIA HOMEOPATII

Na przykładzie pacjentów z własnej praktyki przedstawię możliwości metody homeopatycznej w leczeniu i zapobieganiu niektórych chorób wirusowych.

  1. GRYPA I INFEKCJE GRYPOPODOBNE

Pacjent: Artur, lat 37
Wywiad: Wieczorem pan Artur czuje się gorzej – bolą go plecy i gałki oczne. Po północy budzi się rozpalony i pełen niepokoju, ma przyspieszone bicie serca, a w głowie odczuwa pulsowanie. Ponadto odczuwa drapanie w gardle, a dolegliwości bólowe dotyczą już całego ciała – czuje zmęczenie oraz silne bóle nóg i grzbietu, a temperatura ciała wynosi 39,9ºC. Pacjent zażywa Paracetamol, robi okład na rozpaloną głowę, ale rano po obudzeniu nie może wstać – jest kompletnie rozbity, nie może otworzyć oczu, zaczyna sucho kaszleć. Do pacjenta wezwany jest lekarz na wizytę domową.
Badanie fizykalne: zaczerwienione śluzówki gardła, przekrwione spojówki oczu, osłuchowo tachykardia – 98 na minutę, gorączka 38,9ºC.
Rozpoznanie: grypa.
Zalecenia: pozostać w łóżku, dużo pić.
Oscillococcinum: 1 dawka co 6 godzin – trzykrotnie, a następnie dwukrotnie 1 dawka przez 2-3 dni. Sposób podania – rozpuścić mikrogranulki pod językiem.
Aconitum napellus 9CH i Eupatorium perfoliatum 9CH: po 5 granulek naprzemiennie co godzinę i w miarę poprawy zwiększać odstępy między kolejnymi dawkami.
Rezultat leczenia: do wieczora temperatura spada do 37,6ºC, pacjent nie odczuwa już dolegliwości bólowych. Po trzech dniach następuje znaczna poprawa: pacjent nie gorączkuje, występuje lekki kaszel w godzinach porannych oraz niewielkie osłabienie.
Charakterystka zastosowanych leków homeopatycznych:
Oscillococcinum: wspomaga leczenie, skraca czas trwania infekcji i szybko łagodzi objawy3, 4.
Aconitum napellus: nagły początek choroby z pogorszeniem około północy – wysoka gorączka, niepokój psychoruchowy7.
Eupatorium perfoliatum: ogólne uczucie rozbicia – bóle mięśniowo-kostne kończyn i pleców, bóle gałek ocznych, suchy kaszel7.

  1. OPRYSZCZKA

Pacjent: Kacper,  lat 16
Wywiad: Kacper właśnie skończył rok szkolny – jest zmęczony stresem egzaminacyjnym i oczekiwaniem na wyniki, za 2 dni wyjeżdża na obóz harcerski nad morze.
Pacjent rano budzi się z uczuciem pieczenia i świądu dolnej wargi, która jest lekko obrzęknięta i zaczerwieniona. Chłopiec od dawna ma skłonność do występowania opryszczki wargowej i na ogół wiąże się to z zaostrzeniem objawów astmy oskrzelowej, na którą choruje od dzieciństwa.
Zmiana na wardze smarowana jest olejkiem herbacianym, ale konieczna jest dodatkowa terapia, zanim opryszczka się rozwinie.
Badanie fizykalne: silny obrzęk z przekrwieniem i obecność pęcherzyka wypełnionego przejrzystym płynem po prawej stronie dolnej wargi. Poza tym skóra czysta, śluzówki gardła czerwone. Osłuchowo nad polami płucnymi szmer pęcherzykowy. Temperatura ciała: 36,9ºC.
Zalecenia:
Oscillococcinum: 3 razy po jednej dawce podjęzykowo co 6 godzin, w pierwszym dniu i przez 2 kolejne dni 2 razy po jednej dawce.
Apis mellifica 15CH i Rhus toxicodencron 15CH: po 5 granulek naprzemiennie co godzinę i wydłużać odstępy...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Naturoterapia w praktyce" w roku + wydania specjalne
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Dodatkowe artykuły i filmy
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy