Dołącz do czytelników
Brak wyników

Postępowanie w jednostkach chorobowych

19 grudnia 2017

NR 1 (Czerwiec 2017)

Choroby zapalne jelit

0 44

Różnorodne stany, które charakteryzują się procesem zapalnym w obrębie przewodu pokarmowego, w szczególności jelita cienkiego i jelita grubego, nazywamy chorobami zapalnymi jelit. Dwa główne typy tych chorób to wrzodziejące zapalenie jelit i choroba Leśniowskiego-Crohna.
 

Z tego artykułu dowiesz się:

  • Czy medycyna naturalna jest skuteczna w leczeniu chorób zapalnych jelita?
  • Które z metod są najczęściej stosowane w profilaktyce chorych jelit?
  • Czy badania kliniczne wykazały skuteczność akupunktury w leczeniu jelit?

Szacuje się, że w 2010 r. z powodu wrzedziejącego zapalenia jelit i choroby Leśniowskiego-Crohna zmarło na świecie 34 000 osób1. Ze względu na siłę objawów, a także powikłania długotrwałego leczenia chemicznego pacjenci często poszukują dodatkowych metod leczenia.

W przeprowadzonym w Norwegii badaniu wykazano, że stosowanie medycyny komplementarnej i alternatywnej jest częste wśród osób z chorobami zapalnymi jelit, a w roku poprzedzającym badanie wynosiło 49%2. W Hiszpanii 23% spośród chorych cierpiących z powodu chorób zapalnych jelit stosowało w leczeniu metody spoza medycyny głównego nurtu3.

Akupunktura i moksowanie

Ponieważ fizjologia i patologia układu pokarmowego zajmują w Medycynie Chińskiej poczesne miejsce, chorzy często wybierają techniki wywodzące się z tego systemu, takie jak akupunktura i moksowanie.W 2013 r. opublikowano metaanalizę 43 kontrolowanych badań klinicznych dotyczących skuteczności akupunktury i moksowania w leczeniu chorób zapalnych jelit4. Dziesięć spośród analizowanych badań porównywało skuteczność akupunktury z leczeniem sulfasalazyną. Ich wyniki wskazują, że te metody leczenia są terapiami skuteczniejszymi niż doustne stosowanie preparatów sulfasalazyny. Autorzy tego opracowania omówili istotne różnice w jakości poszczególnych badań, a także przedstawili wyniki trzech badań o najwyższej jakości:

  1. Zhou i Jin przeprowadzili eksperyment na 220 pacjentach, porównując skuteczność stosowania akupunktury i moksowania ze skutecznością doustnej terapii sulfasalazyną5. W badanej grupie skuteczność wynosiła 84,5% i była znamiennie wyższa niż w grupie kontrolnej, gdzie wyniosła 68,2%.
  2. Stefanie Joos z zespołem opublikowała wyniki dwóch doskonale zaprojektowanych badań. Pierwsze z nich dotyczyło skuteczności akupunktury w leczeniu choroby Leśniowskiego-Crohna6. Udowodniono w nim, że akupunktura znamiennie lepiej niż fałszywa akupunktura redukowała indeks aktywności choroby (z 250 +/– 51 do 163 +/–  56 w porównaniu do spadku z 220 +/–  42 do 181 +/–  46). W obu grupach poprawiła się również jakość życia chorych. Dodatkowo w grupie leczonej akupunkturą znamiennie spadło stężenie alfa-1-kwaśnej glikoproteiny.
  3. Kolejna praca zespołu Stefanie Joos dotyczyła stosowania akupunktury w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelit7. Podobnie jak w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna, tutaj również akupunktura okazała się skuteczniejsza od fałszywej akupunktury w redukcji Indeksu Aktywności Zapalenia Jelit (Colitis Activity Index): z 8,0 +/– 3,4 do 4,2 +/– 2,4 w porównaniu do spadku z 6,5 +/–3,2 do 4,8 +/– 3,9. Jakość życia poprawiła się w obu grupach, z trendem faworyzującym grupę akupunktury.

Opisane wyniki są zbieżne z wcześniejszą metaanalizą, obejmującą wyniki 11 badań klinicznych, przeprowadzoną przez inny zespół badaczy, którzy zakończyli ją wnioskiem, że akupunktura i moksowanie są skuteczniejsze w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelit niż leki medycyny zachodniej, w dodatku przy mniejszej ilości działań niepożądanych8.

W przeprowadzonym w Norwegii badaniu wykazano, że stosowanie medycyny komplementarnej i alternatywnej jest częste wśród osób z chorobami zapalnymi jelit, a w roku poprzedzającym badanie wynosiło 49%2.

W 2010 r. zespół, w skład którego wszedł znany przeciwnik akupunktury, Edzard Ernst, opublikował metaanalizę skuteczności moksowania w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelit9. Do analizy włączono pięć badań, uzyskując wyniki sugerujące wyższość moksowania nad leczeniem konwencjonalnym. Niemniej jednak ze względu na niską jakość badań oraz fakt, że wszystkie one pochodziły z Chin, powstrzymano się przed rekomendowaniem tej metody leczenia.

Jak opisano na poprzedniej stronie, skuteczność akupunktury i moksowania w leczeniu chorób zapalnych jelit przewyższa skuteczność współczesnej farmakoterapii. Badacze starają się więc opisać molekularne mechanizmy tak wysokiej skuteczności tych metod. Do tego celu wykorzystują zarówno modele zwierzęce, jak i badania pacjentów.

Wyniki eksperymentu

W 2012 r. w „World Journal of Gastroenterology” wydrukowano opis niezwykle interesującego eksperymentu przeprowadzonego na szczurach, u których wywołano wrzodziejące zapalenie jelit10. Po zastosowaniu terapii moksą uzyskano wycofanie się zmian histologicznych w postaci obrzęku błony śluzowej, jej erozji i tworzenia się wrzodów. Dodatkowo zmniejszyła się infiltracja ściany jelita przez komórki zapalne, po...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Naturoterapia w praktyce" w roku + wydania specjalne
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Dodatkowe artykuły i filmy
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy