Dołącz do czytelników
Brak wyników

Dietoterapia

25 sierpnia 2022

NR 32 (Sierpień 2022)

Dietoterapia w niewydolności serca

0 262

Niewydolność serca (ang. heart failure, HF) stanowi poważny problem zdrowotny i społeczny[1]. Choroba ta występuje u 1–2% dorosłej populacji w krajach rozwiniętych. W Europie niewydolność serca występuje u około 15 milionów osób[2]. W Polsce niewydolność serca rozpoznaje się u blisko miliona osób, natomiast zagrożonych rozwojem tej choroby jest około 12 milionów Polaków[3].

Częstość występowania niewydolności serca wzrasta z wiekiem. Największa chorobowość dotyczy osób po 70. roku życia, wśród których odsetek chorych z niewydolnością serca przekracza 10%. Za wyjątkiem raka płuc, niewydolność serca wiążę się z najkrótszym pięcioletnim okresem przeżycia (około 25% dla obu płci) oraz znamienną utratą oczekiwanej długości życia (około 6,7 lat/1000 dla mężczyzn i 5,1 lat/1000 dla kobiet). Niewydolność serca należy do chorób o bardzo złym rokowaniu, zwłaszcza gdy odpowiednio wcześnie nie zostanie wdrożone optymalne leczenie, w tym działania niefarmakologiczne. Do działań niefarmakologicznych umożliwiających utrzymanie zdrowia i jakości życia chorych cierpiących na niewydolność serca można zaliczyć modyfikację stylu życia pacjenta, uwzględniającą m.in. odpowiednio dobraną dietoterapię. Z uwagi na stosowaną farmakoterapię, ustalenie konkretnych zaleceń żywieniowych u chorych z niewydolnością serca powinno odbywać się w zespole składającym się z dietetyka i lekarza.
 

POLECAMY

Tab. 1. Klasyfikacja niewydolności serca wg New York Heart Association (NYHA)
Klasa NYHA Objawy
I Bez ograniczenia aktywności fizycznej
II Ograniczenie tolerancji wysiłku, objawy podczas wzmożonej aktywności fizycznej (np. wejście na pierwsze piętro)
III Ograniczenie tolerancji wysiłku, objawy podczas zwykłej aktywności fizycznej (np. toaleta poranna)
IV Objawy w spoczynku

Źródło: Opracowanie własne.


Według wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ang. European Society of Cardiology, ESC) z 2016 roku niewydolność serca definiowana jest jako zespół typowych objawów podmiotowych (tj. duszność, obrzęki kończyn dolnych, obniżenie tolerancji wysiłku), którym mogą towarzyszyć odchylenia w badaniu przedmiotowym (takie jak: poszerzenie żył szyjnych, trzeszczenia nad płucami, obrzęki obwodowe) spowodowane zaburzeniami w budowie i/lub czynności serca, które powodują zmniejszony rzut serca i/lub zwiększone ciśnienia wewnątrzsercowe w spoczynku lub w trakcie wysiłku. Zatem o niewydolności serca mówimy wówczas, gdy serce traci zdolność dostarczania odpowiedniej ilości krwi do tkanek i narządów w celu zabezpieczenia ich metabolizmu. Jedynie część objawów przedmiotowych i podmiotowych wynika z mechanicznego uszkodzenia mięśnia sercowego. Pozostałe próbuje się wyjaśnić udziałem mechanizmów hemodynamicznych, immunologicznych, neurohumoralnych oraz stresu oksydacyjnego. Aktywacja tych układów początkowo może powodować fizjologiczne korzyści, ale ostatecznie prowadzi do uszkodzenia serca poprzez generowanie niedokrwienia, zaburzeń rytmu, zmian naczyniowych i strukturalnych w mięśniu sercowym, przyczyniając się do powstania wielu objawów niewydolności serca. 

Ostra i przewlekła niewydolność serca

Ostra niewydolność serca – to stan, w którym objawy niewydolności serca pojawiają się nagle i najczęściej wymagają hospitalizacji. Natomiast postać przewlekła tej choroby związana jest z występowaniem objawów utrzymujących się co najmniej od miesiąca. W zależności od przebiegu objawów klinicznych niewydolność serca można określić jako stabilną, pogarszającą się lub niewyrównaną (zdekompensowaną).
Na podstawie wyników badania echokardiograficznego HF klasyfikuje się jako: 

  • niew...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Naturoterapia w praktyce" w roku + wydania specjalne
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Dodatkowe artykuły i filmy
  • ...i wiele więcej!

Przypisy