Dołącz do czytelników
Brak wyników

Postępowanie w jednostkach chorobowych

26 października 2018

NR 9 (Październik 2018)

Toksyczny Syndrom Błonowy - mechanizm leczenia

0 15

Co łączy tak z pozoru odległe od siebie choroby przewlekłe jak fibromialgia, autyzm, choroba Parkinsona, reumatyzm, choroby krążenia, psychozy, cukrzyca, zapalenie tarczycy, zapalenie jelit czy przewlekłe stany zapalne układu nerwowego? Wspólnym mianownikiem jest Toksyczny Syndrom Błonowy.

U podstaw większości chronicznych zaburzeń przebiegających z przewlekłą komponentą zapalną i autoimmunologiczną może leżeć Toksyczny Sydrom Błonowy (TSB), łączący się z degeneracją błon komórkowych. Problem degeneracji błonowej może dotyczyć wszystkich narządów – od komórek układu nerwowego, poprzez komórki enterocytów tworzących wyściółkę jelita, po endotelium, czyli nabłonek układu krążenia. Przyczyną Toksycznego Syndromu Błonowego jest ekspozycja na biotoksyny oraz toksyny nieorganiczne. 

R e k l a m a

Niszcząca siła biotoksyn

Biotoksyny towarzyszyły nam od zawsze. Są one narzędziem walki międzygatunkowej między organizmami żywymi. Natura zna ich wiele. Należą do nich np. mykotoksyny, produkowane przez grzyby chorobotwórcze, mieszkające w murach zawilgoconych budynków, które uwalniają się ze ścian domów, powodując u nieświadomych niczego mieszkańców ataki astmy, alergie i zagrażające życiu choroby autoimmunologiczne. 
Niektóre bakterie chorobotwórcze, takie jak krętek boreliozy, camphylobacter czy jersinia, rozpadając się, uwalniają LPS-y – czyli liposacharydowe resztki swych ścian komórkowych, czym wywołują zapalenie w miejscach odległych od wniknięcia zakażenia i oszukują układ odpornościowy tak, że atakuje własne tkanki. Reakcja ta znana, jako reakcja Łukasiewicza-Jarischa-Herxheimera,  jest niebezpieczna dla pacjentów rozpoczynających leczenie antybiotykami, gdyż rozpadające się ściany bakteryjne mogą wywołać szok toksyczny. Glista jelitowa produkuje substancję zwaną askarydyną. Sinice, glony zamieszkujące akweny wodne, są często przyczyną groźnych dla życia reakcji alergicznych u osób kąpiących się w jeziorach, gdyż wydzielają cyjanotoksyny. Do biotoksyn zaliczamy także te, które uwolniła działalność człowieka, czyli ksenobiotyki (wytworzone przez człowieka toksyny środowiskowe), takie jak: dioksyny, ftalany, formaldehydy, środki owadobójcze, środki do ochrony drewna, polichlorowane bifenyle (PCB), konserwanty żywności, ekscytotoksyny i kosmetyki: takie jak aspartam (słodziki dietetyczne), barwniki żywności, fluorki oraz metylo- i propyloparaben. Na końcu tej przerażającej listy są wszechobecne w dzisiejszych czasach na skutek rosnącego zatrucia środowiska metale ciężkie – rtęć, arsen, ołów, aluminium i kadm. Substancje te przyjmujemy z pożywieniem lub wdychamy z zatrutym smogiem powietrzem.Wspomniane toksyny mają jedną, wspólną cechę – rozpuszczalne są w tłuszczach, co oznacza, że mogą przedostawać się do wnętrza błon komórkowych, uszkadzając ich strukturę, a następnie przedostając się do wnętrza komórki, niszczyć jej DNA i w rezultacie powodować śmierć komórki. 
Biotoksyny kumulują się w błonach komórkowych ludzkiego ciała, powodując ich sztywnienie i trudne do usunięcia złogi, co skutkuje postępującą degeneracją tych wrażliwych, kluczowych dla życia struktur. Wirusy także obierają za cel niszczenie błon komórkowych w drodze aktywacji enzymu zwanego kaspazą. Po przerwaniu ciągłości błon komórka ginie.

Błony komórkowe – racja bytu komórki

Dlaczego błony komórkowe są takie ważne? Podobno wszelkie życie rozwinęło się w środowisku wodnym. Cofnijmy się w czasie o 3 miliardy lat – do ery, gdy ziemia była gorącą kroplą magmy, pokrytą wodami praoceanu. To w nich pod pokrywą lodu buzowała „zupa pierwotna”, a w niej unosiły się cząstki aminokwasów, minerały i cukry, z których uformowały się pierwsze komórki, namacalne twory obdarzone zdolnością przetrwania i realizacji własnego celu, którym jest życie.Pojęcie „życia” jest bardzo trudne do zdefiniowania. Najważniejszą jego cechą jest ciągła wymiana materii i energii między żywym organizmem a jego otoczeniem. Czym jednak jest żywy organizm? Postrzegamy go w kategoriach dynamicznego tworu, złożonego z komórek, które wyspecjalizowane są w swoich funkcjach i współpracują razem jak w dobrze zorganizowanym państwie. Jedne są żołnierzami, inne rolnikami, inne pełnią funkcję informatyków zarządzających informacją. Specjalizacja powoduje, że organizują się w systemy, które znamy jako układ krążenia, trawienia, nerwowy itp. Jednak każda komórka jest zalążkiem życia i każda z nich nosi w sobie ów ocean pierwotny, z którego nigdy nie wyszliśmy. 
Czym zatem jest komórka? Każda komórka jest imponująco skoordynowanym i skomplikowanym układem biochemicznym zamkniętym w błonie komórkowej. Właściwie należałoby użyć słowa „chronionym”, gdyż błona komórkowa nie jest bynajmniej nieprzenikalną ścianą, a bardzo złożonym, selektywnie przepuszczającym tworem. Błona komórkowa jest dla komórki tym, czym skóra dla ciała – osłania wnętrze, wypełnione „zupą pierwotną”, w której unoszą się organelle komórkowe oraz inne struktury, w tym mitochondria, czyli nasze baterie, produkujące energię procesów życiowych i jądro, w którym znajduje się DNA. Błona komórkowa stanowi esencję życia. Komórka może przetrwać uszkodzenie innych struktur, możemy nawet usunąć jej jądro – będzie w stanie przetrwać jeszcze kilka miesięcy. Przerwanie błony komórkowej jest jednak dla komórki nieodwołalnym wyrokiem śmierci. Poza oczywistą ochroną skomplikowanego biochemicznego systemu, błony zapewniają transport wszystkich ważnych substancji odżywczych do wnętrza komó...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Naturoterapia w praktyce" w roku + wydania specjalne
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Dodatkowe artykuły i filmy
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy