Amigdalina – wiadomości farmakologiczne i toksykologiczne

Naturoterapia kliniczna

Amigdalina to organiczny związek z grupy glikozydów cyjanogennych. Na skutek metabolizmu w organizmie przekształcona zostaje do cyjanowodoru, czyli kwasu pruskiego. Toksyczność kwasu pruskiego wynika z jego zdolności do hamowania procesu określanego jako oksydacyjna fosforylacja. Połączenie jonów cyjankowych z trójwartościowym żelazem oksydazy cytochromowej blokuje zdolność wykorzystywania tlenu przez komórki żywego organizmu, prowadząc w efekcie do niedotlenienia1. W czasie II wojny światowej kwas pruski stanowił składnik cyklonu B, gazu wykorzystywanego w komorach gazowych.  

Amigdalina naturalnie występuje głównie w pestkach owoców roślin różowatych, takich jak: pigwa, czeremcha, migdałowiec, morela, brzoskwinia, wiśnia czy śliwka. W niewielkich ilościach amigdalina obecna jest też w miąższu owoców, takich jak: jagody, jeżyny, aronia, żurawina, truskawki, maliny, a także w orzechach nerkowca czy makadamia oraz w migdałach. Biodostępność amigdaliny i jej działanie w organizmie zależą od surowca, w jakim jest spożywana. Dzieje się tak, ponieważ większość pestek owoców, takich jak maliny czy truskawki, nie ulega trawieniu w organizmie i wraz z nimi jest wydalana. Natomiast owoce, takie jak śliwki czy wiśnie, spożywa się bez pestek. W związku z tym można powiedzieć, że owoce nie stanowią źródła amigdaliny w diecie. Jednak wśród nich są również takie, w których zawartość amigdaliny stwierdza się także w miąższu – np. czeremcha. Amigdalina charakteryzuje się gorzkim, charakterystycznym smakiem, wpływając na smak pestek oraz niektórych owoców (np. gorzkie migdały, które pozyskuje się jako jądra z pestek dziko rosnących moreli)8. 

POLECAMY

HISTORIA AMIGDALINY


Amigdalina po raz pierwszy została wyizolowana w 1830 roku. Kilka lat później była także głównym składnikiem preparatu farmakologicznego Laetrile, który był jej syntetyczną pochodną, w postaci glukuronoidu nitrylu kwasu migdałowego. W tym samym czasie amigdalinę nazwano „witaminą B17”. W efekcie licznych badań nad jej właściwościami okazało się to niesłusznym określeniem, które wprowadzało w błąd konsumenta, wskazując na prozdrowotne działanie. Ostatecznie FDA (Food and Drug Administration) uznała, że „witamina B17” nie ma działania przeciwnowotworowego i wycofano produkt z rynku z powodu braku jednoznacznych dowodów korzystnego działania, a zarazem dużego ryz...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Naturoterapia w praktyce" w roku + wydania specjalne
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Dodatkowe artykuły i filmy
  • ...i wiele więcej!

Przypisy

    POZNAJ PUBLIKACJE Z NASZEJ KSIĘGARNI