Dołącz do czytelników
Brak wyników

Postępowanie w jednostkach chorobowych

19 grudnia 2017

NR 1 (Czerwiec 2017)

Choroby pasożytnicze

0 37

Pasożyty są bardzo rozpowszechnione w przyrodzie. W Polsce w porównaniu z innymi krajami występuje niewiele rodzajów pasożytów, a mimo to jednak stwarzają one poważne niebezpieczeństwo dla ludzkości. Wielka liczba pasożytów ludzkich żyje kosztem organizmu człowieka1 doprowadzając go do wyniszczenia fizycznego, a niekiedy nawet do śmierci.
 

Z artykułu dowiesz się:

  • Które z pasożytów występują najczęściej?
  • Co wskazuje na zakażenie pasożytnicze?
  • Jak przerowadzić naturalną detoksykację?

Pasożyty, pomimo coraz większej wiedzy zdobywanej na ich temat, coraz lepszych sposobów zwalczania oraz poprawy warunków sanitarnych, nadal stanowią duże zagrożenie dla zdrowia i życia człowieka. Według danych WHO w ciągu ostatnich 10 lat różnymi pasożytami zaraziło się ponad 4,5 miliarda ludzi. Pasożyty są przyczyną 14 mln przypadków zgonów na świecie w skali roku1.
W ludzkim organizmie może przebywać ponad 300 gatunków pasożytów. Wbrew obiegowym poglądom, że pasożyty żyją głównie w naszych jelitach, faktycznie można je odkryć w każdej części naszego ciała. Pasożyty żyją w skórze, na włosach, w płucach, mięśniach, stawach, wątrobie, przełyku, krwi, oczach, a także w mózgu1.

Pasożyty w ludzkim organizmie sięgają od mikroskopijnych rozmiarów, aż po te widoczne gołym okiem. Najnowsze opracowania podają, że w organizmach 95% dorosłych ludzi zamieszkiwało od jednego do 5 gatunków pasożytów. Według statystyk w Polsce inwazja owsików sięga 95% ludności, włosogłówki – 80%, glisty ludzkiej – 50%, a zarażenie Giardia – lamblia u niemowląt dochodzi do 80%1.

Latami gromadzone toksyny, powstające w wyniku nieprawidłowego łączenia pokarmów, są wspaniałym dla nich pożywieniem. Oprócz tego pasożyty żywią się tym co my. Lubią witaminy, makro i mikro elementy, w szczególności żelazo, hormony, białko, węglowodanowe produkty i cukier. Pożerają to wszystko wydzielając toksyny, pochłaniające erytrocyty, zakwaszają i zatruwają organizm, przez co osłabiają odporność, a osiągając określone stadium rozwojowe blokują układ obronny, niszcząc tym samym tkanki6.

Zakażenia pasożytami są dużym problemem epidemiologicznym w wielu krajach. Zakażenia te cechuje przewlekły charakter. Odpowiedź immunologiczna w reakcji przeciwpasożytniczej zależy od interakcji pasożyta i żywiciela, ale zwykle Th2 dominuje nad Th1. Pobudzenie limfocytów Th2 prowadzi do produkcji przeciwciał IgE, a także niezależnie od tego procesu wywołuje eozynofilię2.

Zarażenie powoduje wiele zmian metabolicznych i immunologicznych, które wspólnie kształtują odpowiedź obronną. Aktywacja limfocytów pomocniczych T CD 4+ (CD – antygeny różnicowania) typu Th1 i Th2 (h – helper) uruchamia odpowiedź decydującą o losie pierwszego zakażenia. Wydzielane podczas tej reakcji cytokiny determinują typ odpowiedzi immunologicznej. Pobudzenie limfocytów Th2 prowadzi do wydzielania przez plazmocyty przeciwciał (immunoglobulin) IgE i IgG oraz wywołuje eozynofilię3.

W regulacji nacieku eozynofilii do miejsc objętych procesem zapalnym w inwazji pasożytniczej biorą także udział prozapalne cytokiny reakcji zapalnej jak IL-1β, IL-2, IL-12 i TNF-α3. Niektóre robaczyce indukują silnie odpowiedź Th2, podobnie do tych działających w atopii, podczas gdy inne, np. Trichuris trichiura, wydają się indukować raczej odpowiedź Th1.

Pasożyt osłabia i oszukuje układ immunologiczny żywiciela, np. poprzez wbudowanie na swojej powierzchni białek podobnych do białek żywiciela (adaptacja eksploatacyjna), a żywiciel ewoluuje w kierunku kompensacji strat, wywołanych obecnością pasożyta7.

W środowiskach, gdzie liczba zakażeń robakami jest bardzo wysoka nie występuje duży wzrost przypadków astmy i innych zaburzeń na tle alergicznym, jaki ma miejsce w krajach rozwiniętych3.

Według danych WHO w ciągu ostatnich 10 lat różnymi pasożytami zaraziło się ponad 4,5 miliarda ludzi. Pasożyty są przyczyną 14 mln przypadków zgonów na świecie w skali roku1.

Zakażeniom robakami często towarzyszą objawy nadwrażliwości typu natychmiastowego4. Odpowiedź taką charakteryzuje eozynofilia, udział komórek tucznych, bazofilów i wysoki poziom przeciwciał IgE (wielokrotnie przekraczający normę), których tylko część jest swoista dla antygenów robaka5.

Robaki pasożytnicze dzielą się na obleńce i płazińce. Obleńce są w przekroju poprzecznym okrągłe jak dżdżownice i glisty, chociaż mogą być grubości włosa (nicienie, owsiki) lub mikroskopijnie małe (włosienie, trychiny). Płazińce bardziej przypominają pijawki – potrafią przytwierdzać się główką (scolex) jak tasiemce, bądź specjalną przyssawką jak przywry. Obleńce z rodzaju Askaris (często występują u kotów i psów) są najprymitywniejsze.

Najczęściej występujące pasożyty

Owsik ludzki (Enterobius vermicularis) – w Polsce badania masowe wykazały roczne zarażenie owsikiem u 17% dorosłych i 38% dzieci w wieku 7–14 lat; w domach dziecka i izolowanych grupach stwierdzono czasami owsicę u 90, a nawet 100% badanych1. Średnio roczny odsetek osób zarażonych w Polsce wynosi około 18%.

Włosogłówka ludzka (Trichuris trichiura) jest kosompolitycznym nicieniem, który w Polsce występuje najczęściej po owsiku. Częstość zarażenia każdego roku waha się od 2,3 do 25%, a w niektórych wsiach do 90%. Włosogłówka powoduje bóle w prawym dolnym kwadracie brzucha, biegunkę śluzowa, czasami z krwią, bezsenność, stany nerwicowe, zawroty i bóle głowy, niedokrwistość.

Glista ludzka (Ascaris lumbricoides) należy do geohelmintów. Jest pasożytem występującym w jelicie cienkim u około 1/4 ludności świata, a w niektórych regionach u 90% populacji. Pod względem częstości występowania w Polsce, glista ludzka zajmuje trzecie miejsce po owsiku i włosogłówce. Częstość jej występowania jest oceniana od 1 do 18%9. W glistnicy może występować: pokrzywka, świąd skór...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Naturoterapia w praktyce" w roku + wydania specjalne
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Dodatkowe artykuły i filmy
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy