Dołącz do czytelników
Brak wyników

Postępowanie w jednostkach chorobowych

19 grudnia 2017

NR 1 (Czerwiec 2017)

Choroby pasożytnicze

0 435

Pasożyty są bardzo rozpowszechnione w przyrodzie. W Polsce w porównaniu z innymi krajami występuje niewiele rodzajów pasożytów, a mimo to jednak stwarzają one poważne niebezpieczeństwo dla ludzkości. Wielka liczba pasożytów ludzkich żyje kosztem organizmu człowieka1 doprowadzając go do wyniszczenia fizycznego, a niekiedy nawet do śmierci.
 

Z artykułu dowiesz się:

  • Które z pasożytów występują najczęściej?
  • Co wskazuje na zakażenie pasożytnicze?
  • Jak przerowadzić naturalną detoksykację?

Pasożyty, pomimo coraz większej wiedzy zdobywanej na ich temat, coraz lepszych sposobów zwalczania oraz poprawy warunków sanitarnych, nadal stanowią duże zagrożenie dla zdrowia i życia człowieka. Według danych WHO w ciągu ostatnich 10 lat różnymi pasożytami zaraziło się ponad 4,5 miliarda ludzi. Pasożyty są przyczyną 14 mln przypadków zgonów na świecie w skali roku1.
W ludzkim organizmie może przebywać ponad 300 gatunków pasożytów. Wbrew obiegowym poglądom, że pasożyty żyją głównie w naszych jelitach, faktycznie można je odkryć w każdej części naszego ciała. Pasożyty żyją w skórze, na włosach, w płucach, mięśniach, stawach, wątrobie, przełyku, krwi, oczach, a także w mózgu1.

Pasożyty w ludzkim organizmie sięgają od mikroskopijnych rozmiarów, aż po te widoczne gołym okiem. Najnowsze opracowania podają, że w organizmach 95% dorosłych ludzi zamieszkiwało od jednego do 5 gatunków pasożytów. Według statystyk w Polsce inwazja owsików sięga 95% ludności, włosogłówki – 80%, glisty ludzkiej – 50%, a zarażenie Giardia – lamblia u niemowląt dochodzi do 80%1.

Latami gromadzone toksyny, powstające w wyniku nieprawidłowego łączenia pokarmów, są wspaniałym dla nich pożywieniem. Oprócz tego pasożyty żywią się tym co my. Lubią witaminy, makro i mikro elementy, w szczególności żelazo, hormony, białko, węglowodanowe produkty i cukier. Pożerają to wszystko wydzielając toksyny, pochłaniające erytrocyty, zakwaszają i zatruwają organizm, przez co osłabiają odporność, a osiągając określone stadium rozwojowe blokują układ obronny, niszcząc tym samym tkanki6.

Zakażenia pasożytami są dużym problemem epidemiologicznym w wielu krajach. Zakażenia te cechuje przewlekły charakter. Odpowiedź immunologiczna w reakcji przeciwpasożytniczej zależy od interakcji pasożyta i żywiciela, ale zwykle Th2 dominuje nad Th1. Pobudzenie limfocytów Th2 prowadzi do produkcji przeciwciał IgE, a także niezależnie od tego procesu wywołuje eozynofilię2.

Zarażenie powoduje wiele zmian metabolicznych i immunologicznych, które wspólnie kształtują odpowiedź obronną. Aktywacja limfocytów pomocniczych T CD 4+ (CD – antygeny różnicowania) typu Th1 i Th2 (h – helper) uruchamia odpowiedź decydującą o losie pierwszego zakażenia. Wydzielane podczas tej reakcji cytokiny determinują typ odpowiedzi immunologicznej. Pobudzenie limfocytów Th2 prowadzi do wydzielania przez plazmocyty przeciwciał (immunoglobulin) IgE i IgG oraz wywołuje eozynofilię3.

W regulacji nacieku eozynofilii do miejsc objętych procesem zapalnym w inwazji pasożytniczej biorą także udział prozapalne cytokiny reakcji zapalnej jak IL-1β, IL-2, IL-12 i TNF-α3. Niektóre robaczyce indukują silnie odpowiedź Th2, podobnie do tych działających w atopii, podczas gdy inne, np. Trichuris trichiura, wydają się indukować raczej odpowiedź Th1.

Pasożyt osłabia i oszukuje układ immunologiczny żywiciela, np. poprzez wbudowanie na swojej powierzchni białek podobnych do białek żywiciela (adaptacja eksploatacyjna), a żywiciel ewoluuje w kierunku kompensacji strat, wywołanych obecnością pasożyta7.

W środowiskach, gdzie liczba zakażeń robakami jest bardzo wysoka nie występuje duży wzrost przypadków astmy i innych zaburzeń na tle alergicznym, jaki ma miejsce w krajach rozwiniętych3.

Według danych WHO w ciągu ostatnich 10 lat różnymi pasożytami zaraziło się ponad 4,5 miliarda ludzi. Pasożyty są przyczyną 14 mln przypadków zgonów na świecie w skali roku1.

Zakażeniom robakami często towarzyszą objawy nadwrażliwości typu natychmiastowego4. Odpowiedź taką charakteryzuje eozynofilia, udział komórek tucznych, bazofilów i wysoki poziom przeciwciał IgE (wielokrotnie przekraczający normę), których tylko część jest swoista dla antygenów robaka5.

Robaki pasożytnicze dzielą się na obleńce i płazińce. Obleńce są w przekroju poprzecznym okrągłe jak dżdżownice i glisty, chociaż mogą być grubości włosa (nicienie, owsiki) lub mikroskopijnie małe (włosienie, trychiny). Płazińce bardziej przypominają pijawki – potrafią przytwierdzać się główką (scolex) jak tasiemce, bądź specjalną przyssawką jak przywry. Obleńce z rodzaju Askaris (często występują u kotów i psów) są najprymitywniejsze.

Najczęściej występujące pasożyty

Owsik ludzki (Enterobius vermicularis) – w Polsce badania masowe wykazały roczne zarażenie owsikiem u 17% dorosłych i 38% dzieci w wieku 7–14 lat; w domach dziecka i izolowanych grupach stwierdzono czasami owsicę u 90, a nawet 100% badanych1. Średnio roczny odsetek osób zarażonych w Polsce wynosi około 18%.

Włosogłówka ludzka (Trichuris trichiura) jest kosompolitycznym nicieniem, który w Polsce występuje najczęściej po owsiku. Częstość zarażenia każdego roku waha się od 2,3 do 25%, a w niektórych wsiach do 90%. Włosogłówka powoduje bóle w prawym dolnym kwadracie brzucha, biegunkę śluzowa, czasami z krwią, bezsenność, stany nerwicowe, zawroty i bóle głowy, niedokrwistość.

Glista ludzka (Ascaris lumbricoides) należy do geohelmintów. Jest pasożytem występującym w jelicie cienkim u około 1/4 ludności świata, a w niektórych regionach u 90% populacji. Pod względem częstości występowania w Polsce, glista ludzka zajmuje trzecie miejsce po owsiku i włosogłówce. Częstość jej występowania jest oceniana od 1 do 18%9. W glistnicy może występować: pokrzywka, świąd skóry, obrzęki twarzy i rąk, zapalenie spojówek, łzawienie, suchy kaszel i inne objawy alergiczne. Ze strony układu nerwowego mogą występować w glistnicy takie objawy jak bezsenność, niespokojny sen, nadmierna pobudliwość nerwowa, czasem objawy przypominające padaczkę. Stwierdzono również, że dzieci dotknięte glistnicą rozwijają się znacznie słabiej pod względem fizycznym i umysłowym. Dr Irena Wartołowska uważa, że choroba lokomocyjna spowodowana jest inwazją glisty ludzkiej17.

  Alergia 

Inwazja pasożytów

Przewaga odpowiedzi Th2 nad Th1

Przewaga Th2 nad T reg

Niedostateczna liczba T reg

Większa podatność Th1 na AICD

Eozynofilia

Masowa produkcja IgE

Przebudowa tkanki wywołana przez TGFβ

Glista psia i glista kocia (Toxocara canisi T. cati) podobnie jak Ascaris i Trichuris należą do geohelmintów, którymi może ulec zarażeniu człowiek. Larwy glisty wywołują u człowieka ziarniniaki, a kilka larw może wywołać liczne guzy w tkankach, w których larwy pozostają przy życiu rok, a nawet dłużej.

Tasiemce bąblowcowe i tasiemiec wielojamisty (Echinococcus granulosus i E. multilocularis) należą do gatunków występujących w Polsce i Europie. Postacie dojrzałe tych tasiemców występują w jelicie cienkim zwierząt psowatych (pies, wilk, lis), a postacie larwalne w narządach wewnętrznych człowieka, jak również zwierząt takich jak: bydło, świnie, kozy oraz gryzonie. Bąblowica nierzadko doprowadza do zgonu żywiciela, zwłaszcza w mózgowej lokalizacji pasożyta. W bąblowicy wątroby objawy guza lub powikłania występują dopiero w kilka lub kilkanaście lat po zarażeniu, zwykle u ludzi dorosłych. Najwcześniej daje o sobie znać bąblowica zlokalizowana w mózgu lub gałce ocznej.

Tasiemiec psi (Dipylidium caninum), nazywany często jest też tasiemcem ogórkowym z racji kształtu członów. Jest on pasożytem kosmopolitycznym psów. W Polsce większość psów jest zarażona tym tasiemcem. Żywicielem pośrednim są pchły. Zarażenie następuje poprzez przypadkowe połknięcie całej, lub fragmentu rozgniecionej pchły zawierającej larwy pasożyta lub poprzez przypadkowe dostanie się pchły do pożywienia. Opisano liczne przypadki zarażenia u małych dzieci. Są one pojedyncze i bezobjawowe.

Wspólną cechą oczyszczania organizmu z pasożytów i grzybów jest dieta. Dieta powinna opierać się na naturalnych produktach, jak najmniej przetworzonych.

Toksoplasma gondii jest kosmopolitycznym pierwotniakiem, pasożytującym wewnątrzkomórkowo w różnych tkankach ustroju człowieka i wielu zwierząt. Niektóre odczyny immunologiczne wskazują na kontakt z tym pasożytem u około 25–90% ludzi na świecie. Toksoplazmoza nabyta w postaci ostrej przebiega z wysoką temperaturą, bólami głowy, objawami zapalenia płuc, mięśnia sercowego, powiększeniem węzłów chłonnych, śledziony i wątroby oraz zapaleniem opon mózgowych i mózgu. Zakażenie matek w czasie ciąży kończy się bardzo często poronieniem.

Wielkouściec jelitowy (Giardia intestinalis) jest również pierwotniakiem kosmopolitycznym. Częstość występowania w Polsce wynosi około 10% u dorosłych i 25–50% u dzieci. Giardioza może przebiegać w postaci jelitowej, żołądkowo-jelitowej, rzekomo-wrzodowej, żółciowo-wątrobowej i innych. U dzieci stwierdza się zaburzenia trawienia tłuszczu i węglowodanów, co łącznie z niedoborem witami...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Naturoterapia w praktyce" w roku + wydania specjalne
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Dodatkowe artykuły i filmy
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy