Dołącz do czytelników
Brak wyników

Medycyna wschodu

1 marca 2018

NR 5 (Luty 2018)

Koreańska terapia dłoni

0 347

Terapia dłoni według szkoły koreańskiej (Korean Hand Therapy – KHT), znana również jako Soojichim, Akupunktura Dłoni Koryo lub Terapia Seogeum, jest wszechstronnym i skutecznym mikrosystemem akupunkturowym, który został opracowany przez koreańskiego akupunkturzystę, doktora Tae Woo Yoo. Jest ona równie skuteczna co akupunktura całego ciała.

Z tego artykułu dowiesz się:

  • W jaki sposób terapia dłoni wpływa na cały organizm?
  • Jak przeprowadzić diagnozę pulsu według KHT?
  • Jakie działanie terapeutyczne KHT zostało dowiedzione w badaniach?

 

Pewnego dnia, kiedy miał silny ból głowy w części potylicznej, doktor Tae Woo Yoo znalazł czułe miejsce na tylnej części czubka swojego palca środkowego. Zauważył, że ból bardzo szybko zmalał, po czym całkowicie znikł po nakłuciu tego punktu. Wywnioskował więc, że środkowy palec obu dłoni reprezentuje głowę. Od 1971 do 1975 roku dr Yoo intensywnie studiował i rozwijał swój system. W 1977 roku wydał książkę w języku koreańskim pod tytułem Koreańska Akupunktura Ręki, która w 1988 roku została przetłumaczona na język angielski. Bardzo dobrze opisana teoria w połączeniu z głównymi założeniami w diagnozie i całościowym podejściem sprawiły, że KHT jest równie skuteczna co akupunktura całego ciała.
Ten nowy mikrosystem akupunkturowy jest łatwy do nauczenia i bezpieczny w wykonaniu, z minimalnymi skutkami ubocznymi możliwymi do wystąpienia. Dla maksymalnego efektu leczniczego oferuje inwazyjne (poprzez igły) oraz nieinwazyjne opcje leczenia, z minimalnym odczuciem bólu czy dyskomfortu (ucisk kuleczkami Vaccaria lub kulkami magnetycznymi na plasterku). Mieszcząca się w Seulu główna siedziba KHT odnotowuje bardzo mało przypadków efektów niepożądanych. W odróżnieniu od akupunktury całego ciała w rejonach leczniczych nie przebiegają żadne ważne struktury, które mogą być uszkodzone podczas terapii.

Główną teorią, na jakiej opiera się KHT, jest przekonanie, że dłonie odzwierciedlają fizjologię całego ciała. Co więcej, wszystkie organy wewnętrzne i tkanki mogą być kontrolowane poprzez delikatną stymulację ich punktów i rejonów na dłoniach. Stymulacja tych punktów może zapobiegać różnym dolegliwościom, a te już występujące prowadzić oraz leczyć. Założenia KHT są wyjątkowe i o wiele głębsze niż jakikolwiek inny mikrosystem. Bardzo dokładnie zaznaczone punkty i obszary odpowiadające strefom i organom – 404 punkty oraz 14 mikromeridianów na dłoniach – pozwalają wpływać na niemal wszystkie części ciała, tak samo jak w akupunkturze całego ciała.

 

Rys. 1. Strefy odpowiadające organom wewnętrzynym wg KHT

 

Rys. 1. Strefy odpowiadające organom wewnętrzynym wg KHT

 

Podwaliny mechanizmów KHT

Ścisłe połączenie dłoni, poprzez obszary powiązane ze strefą motoryczną i sensoryczną w mózgu, wskazują na ważną ich rolę w kontrolowaniu wszystkich funkcji ciała. Spowodowane jest to obecnością dużej ilości i dużą koncentracją włókien współczulnego układu nerwowego na samych dłoniach – w takiej ilości jak ilość tych włókien na reszcie całego ciała. 

Przewaga KHT nad innymi mikrosystemami

Mikrosystemy akupunkturowe są to systemy akupunktury wyspecjalizowane w stymulacji konkretnych punktów i okolic ludzkiego ciała, aby zapobiegać, prowadzić i leczyć różne dolegliwości. Każdy punkt i każda ze stref odpowiadają i zarządzają informacjami biegnącymi z i do każdej z części ciała. Daty powstania różnych mikrosystemów różnią się, jednak większość z nich powstała w latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku w różnych zakątkach świata.

Najbardziej rozpowszechnionymi mikrosystemami akupunkturowymi są akupunktury dłoni, ucha, stopy, głowy, brzucha, nadgarstka i kostki oraz twarzy. Istnieją jeszcze inne mikrosystemy, wywodzące się z innych krajów i regionów, opisane w innych latach, lecz – mimo podobnych założeń – mapują one położenie organów w zupełnie innych miejscach.

W przypadkach klinicznych KHT można łączyć z innymi technikami leczniczymi w sposób efektywny, w tym samym czasie, stosując ją zamiennie z nimi, lub wydzielać okresy stosowania jednej z technik. Bardzo przydatna jest również możliwość nauczenia pacjentów podstawowych technik leczniczych, aby mogli kontynuować terapię w domu, pomiędzy sesjami u terapeuty.

Leczenie KHT jest bardzo bezpieczne. Większość procedur jest nieinwazyjna, przez co minimalizowany jest dyskomfort samej terapii. Jest to doskonała opcja terapeutyczna dla dzieci, osób starszych, niepełnosprawnych oraz osób, które czują niechęć do igieł. 

Diagnoza i leczenie

Głównym kierunkiem w diagnozie jest znalezienie organu, który jest w największym dysbalansie i który jest źródłem objawów. Przyczyną problemu może być jeden z dwunastu organów wewnętrznych. Najistotniejsze jest dobre zdiagnozowanie przyczyny problemu i jego składowych, mogących wpływać na inne elementy ciała.

Diagnoza z pulsu według KHT oraz klasyfikacja konstytucji urodzeniowej w największym stopniu przyczyniają się do znalezienia głównej przyczyny dolegliwości. Najpierw, poprzez badanie palpacyjne brzucha, określa się, jaką konstytucję urodzeniową ma pacjent. Po jej określeniu, poprzez badanie pulsu, determinuje się, który z organów jest „organem zakorzenionym” do tej konstytucji i czy ma on tendencję do nadmiaru bądź niedoboru, ciepła bądź zimna. KHT przywraca równowagę funkcjonowania organów wewnętrznych, które wpływają jeden na drugi w momencie zaistnienia zaburzenia w ich równowadze energetycznej.

 

Według KHT, stymulacja punktów i stref na dłoniach może wpływać na autonomiczny system nerwowy poprzez pobudzanie lub wyciszanie zakończeń nerwów układu współczulnego. Prowadzi to do przywrócenia równowagi pomiędzy współczulnym a przywspółczulnym układem nerwowym.

 

Diagnoza pulsu według KHT

Diagnoza pulsu według KHT była wielokrotnie wspominana w Huangdi Neijing/Kanon Medycyny Chińskiej Żółtego Cesarza. Przez długi czas nie była wykorzystywana w leczeniu klinicznym z powodu jej bardzo ogólnego i skromnego opisu. Jednak dr Yoo zauważył jej użyteczność w rozpoznawaniu nieprawidłowości w działaniu organów wewnętrznych, porównując stosunek szerokości i wymiar pulsu tętnicy szyjnej oraz promieniowej. Diagnostyka pulsu według KHT jest wykorzystywana w określeniu nasilenia objawów oraz stadia rozwoju choroby. Wykorzystuje się ją również w ocenie postępów leczenia oraz określenia, jak przebieg choroby się zmieniał w czasie leczenia.

Puls wspólnej tętnicy szyjnej sprawdza się na poziomie Żołądek 9. Puls tętnic kręgowych nie może być badany bezpośrednio, ponieważ położone są one głębiej w ciele. Jednakże puls na punkcie Płuco 9 jest uznawany za zamiennik tętnicy kręgowej, ponieważ tętnice kręgowa i promieniowa wychodzą z tego samego miejsca – tętnicy podobojczykowej.

Według założeń KHT, puls po obu stronach tętnicy szyjnej i promieniowej powinien mieć regularny i stały przepływ krwi, co oznacza zrównoważony przepływ do mózgu, dobrą cyrkulację i kondycję organów wewnętrznych. Głównym celem leczenia przy braku regularności pulsu jest jego wyrównanie i przywrócenie równowagi w ciele. Jest to zabieg zbliżony do działania akupunktury tradycyjnej, która przywraca balans i poprawia stan zdrowia poprzez unormowanie przepływu energii qi w meridianach całego ciała.

Park i Yoo przedstawili, że zaburzony przepływ krwi mózgowej w tętnicach szyjnej i kręgowej może zostać wyrównany w kontrolowany sposób poprzez...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Naturoterapia w praktyce" w roku + wydania specjalne
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Dodatkowe artykuły i filmy
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy