Dołącz do czytelników
Brak wyników

Postępowanie w jednostkach chorobowych

28 lutego 2018

NR 4 (Grudzień 2017)

Rola diety w obniżaniu stężenia bilirubiny

0 81

Prawidłowa praca wątroby i pęcherzyka żółciowego, jako organów siostrzanych, wpływa zasadniczo na pracę całego organizmu. Popełniane latami błędy żywieniowe prowadzą do przeciążenia tego organu, a jednym z objawów takiego stanu rzeczy jest podwyższony poziom bilirubiny we krwi.

Z tego artykułu dowiesz się:

  • Jakie schorzenia są konsekwencją podwyższonej bilirubiny?
  • Jak obniżyć stężenie bilirubiny zmieniając codzienne nawyki?
  • Dlaczego istotne jest bieżące oczyszczanie jelit?

 

Bilirubina to czerwonopomarańczowy barwnik należący do metabolitu metaloporfiryn, głównie hemoglobiny. Powstaje on w wątrobie, śledzionie oraz szpiku kostnym. W wyniku rozpadu cząsteczki hemu z erytrocytów dochodzi do szeregu przemian, na skutek których jako jeden z produktów rozpadu tworzy się słabo rozpuszczalny w roztworach wodnych związek, jakim jest bilirubina. W dalszej kolejności – już w formie sprzężonej – przechodzi ona do żółci, gdzie zostaje zmagazynowana w pęcherzyku żółciowym. Następnie trafia do jelita grubego, gdzie w obecności bakterii ulega dalszym przemianom, dając urobilinogen. Część tego związku wraca z powrotem do wątroby, a część przechodzi do nerek, gdzie jest wydalany wskutek filtracji nerkowej, barwiąc mocz na żółto.

Rodzaje bilirubiny

W badaniach laboratoryjnych oceniane są trzy typy bilirubiny:

  • całkowita (do 1,1 mg/dL),
  • bezpośrednia (do 0,25 mg/dL),
  • pośrednia (do 0,85 mg/dL).

120 dni to czas życia czerwonych krwinek. Następnie są one rozkładane w śledzionie. Czerwony barwnik krwi, czyli hemoglobina, jest dzielona na hem oraz globinę. Dochodzi do szeregu różnych przemian, a za pomocą albuminy przebiega transport bilirubiny do wątroby. Bilirubina połączona z albuminą to właśnie bilirubina bezpośrednia. Dalej wątroba łączy bilirubinę z kwasem glukuronowym, dzięki czemu staje się ona rozpuszczalna w wodzie i może być wydalana z żółcią. Taka bilirubina nazywana jest pośrednią. Natomiast ostatni rodzaj – bilirubina całkowita – to suma bilirubin bezpośredniej i pośredniej.

Zespół Gilberta

Jednym z najczęstszych powodów podwyższonej bilirubiny bezpośredniej są kamienie żółciowe. Powstają, gdy zagęszczone substancje odżywcze, takie jak cholesterol czy białko, zbierają się w pęcherzyku żółciowym bądź w drogach żółciowych. Zanim jednak omówione zostaną przyczyny podwyższonego poziomu bilirubiny, warto rozpatrzyć szczególny przypadek osób cierpiących na wrodzoną chorobę, zwaną zespołem Gilberta. W tym schorzeniu dochodzi do podwyższenia przede wszystkim bilirubiny pośredniej. Warto wspomnieć też o tym, że to niegroźne zaburzenie przemiany materii nasila się zazwyczaj u mężczyzn po 20. roku życia. Zespół Gilberta polega na tym, że bilirubina występująca w żółci nie jest wystarczająco efektywnie przekształcana i wydalana z moczem. Całość przebiega raczej bez zaburzeń w funkcjonowaniu pracy wątroby, niemniej jednak okresowo, zwłaszcza przy braku wsparcia ze strony diety, dochodzi u tych osób do zażółcenia skóry oraz gałek ocznych.

 

 

Na co wskazuje podwyższony poziom bilirubiny?

Podwyższony poziom bilirubiny może wskazywać na wiele nieprawidłowości w funkcjonowaniu organizmu, przeciążenie pracy wątroby lub też choroby. Ocena stanu organizmu oraz postawienie prawidłowej diagnozy zazwyczaj jest już połową sukcesu w walce o przywrócenie jej prawidłowego poziomu. Zawyżona bilirubina może wskazywać na:

  • zapalenie wątroby, wywołane przez wirusy lub zbytnie obciążenie antybiotykoterapią,
  • marskość wątroby (często związane z nadmiernym spożywaniem alkoholu i węglowodanów prostych),
  • zastój w pęcherzyku żółciowym bądź zapalenie dróg żółciowych, co jest przyczyną zalegających kamieni żółciowych,
  • nadmierną hemolizę, czyli niszczenie czerwonych krwinek, niekiedy powstałą w wyniku zakażenia pasożytniczego (malaria) lub zatruć,
  • zaburzenie przepływu żółci spowodowane przyjmowaniem na stałe niektórych leków – do najpowszechniejszych zalicza się fenotiazynę (lek na psychozy), tyreostatyki (stosowane przy leczeniu nadczynności tarczycy) i propranolol (leczenie nadciśnienia tętniczego krwi),
  • choroby genetyczne, takie jak mukowiscydoza,
  • niedobór tauryny, która wpływa na rozpuszczalność kwasów żółciowych, co może spotykać osoby stosujące dietę wegańską bądź niezbilansowaną dietę wegetariańską.

Powracając do tematu kamieni żółciowych, warto nadmienić, że dają one bardzo wiele niejednokrotnie nieswoistych objawów w całym naszym organizmie. Ponieważ bilirubina wytwarzana jest przy pomocy wątroby, pęcherzyka żółciowego, śledziony oraz jelit, warto zaznaczyć, że te cztery organy będą miały największe znaczenie przy ewentualnej terapii obniżającej stężenie bilirubiny we krwi. Stąd też z punktu widzenia terapeuty zasadne jest, aby podczas zbierania wywiadu żywieniowo-medycznego zwrócić uwagę na funkcjonowanie wyżej wspomnianych narządów oraz ustalić współistniejące objawy, które mogą wskazywać na nadmiar kamieni żółciowych.

Jako nieswoiste objawy, mogące wskazywać na zaburzenia przemiany bilirubiny oraz kamieni żółciowych, warto wymienić:

  •  siniaki,
  • zaczerwienienia skórne,
  • ...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Naturoterapia w praktyce" w roku + wydania specjalne
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Dodatkowe artykuły i filmy
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy