Obecnie słowo „odporność” gości na naszych ustach częściej niż zwykle. Podkreśla się rolę układu immunologicznego w prewencji i leczeniu chorób układu oddechowego, szczególnie tych o podłożu wirusowym. Zadajemy sobie też często pytanie, czym właściwie jest odporność i czy są jakieś sprawdzone naturalne metody, którymi możemy ją wzmacniać?
Kategoria: Artykuły z czasopisma
Oko ludzkie służy do rejestracji bodźców świetlnych, które są w komórkach światłoczułych siatkówki transformowane w sygnał elektryczny. Ten ostatni jest drogą nerwową przesyłany do ośrodków percepcji wrażeń wzrokowych mieszczących się w korze mózgowej płata potylicznego mózgu. W procesach widzenia niezwykle istotną rolę odgrywają związki roślinne. Na szczególną uwagę zasługują karotenoidy, których pochodną jest witamina A, mająca podstawowe znaczenie w procesach widzenia. Retinal, czyli forma aldehydowa witaminy A, bezpośrednio uczestniczy w transformacji energii fotonów w energię elektryczną.
Fitoterapia w chorobach skóry to coraz chętniej podejmowany przez specjalistów sposób leczenia lub wspomagania leczenia farmakologicznego. Stosowanie środków syntetycznych nierzadko jest obarczone działaniami niepożądanymi, zaś wybór naturalnych surowców ziołowych może być bezpieczniejszy przy nawet takiej samej skuteczności. Co ważne, już od lat różnego rodzaju wyciągi ziołowe i substancje pozyskiwane z roślin stanowią składnik wielu leków dermatologicznych (miejscowych oraz ogólnych), w tym kremów, mydeł, aerozoli, maści, past. Leki zawierające związki roślinne mogą być w fitoterapii traktowane jako podstawowy element terapii, ale także pomocniczy, uzupełniający czy osłaniający. Skoro więc są one w taki sposób wykorzystywane – to z pewnością związki pochodzenia roślinnego muszą charakteryzować się faktycznym, korzystnym wpływem na skórę.
Według danych z 2019 r. osteoporoza jest chorobą, która na świecie dotyka 22,1% kobiet oraz 6,1% mężczyzn powyżej 50. roku życia. Szacowana liczba osób chorych na osteoporozę w Polsce w 2018 r. oparta na wskaźnikach epidemiologicznych to 2,1 mln, z czego 1,7 mln to kobiety. Osteoporoza oznacza dosłownie „porowate kości”. Przerażającym faktem dotyczącym osteoporozy jest to, że choroba zwykle nie daje żadnych objawów, rozwija się przez wiele lat, ale pozostaje niezauważona. U wielu osób nie doprowadza ona do pojawienia się jakiegokolwiek dyskomfortu czy bólu, więc nie można jej poczuć, aż do momentu, w którym osoba dotknięta chorobą nie doświadczy złamania kości.
W ubiegłym wieku w Europie odkryto i zdefiniowano na nowo dziedzinę fitoterapii – gemmoterapię, której celem jest lecznicze wykorzystywanie nierozwiniętych części roślin – pączków, kwiatów czy młodziutkich gałązek. Gemmoterapia zakłada, że pąki roślinne są najbardziej skoncentrowaną częścią rośliny, bogatą w substancje czynne, w których krąży życiowa energia. I choć pąkami roślin leczono już w starożytności, gemmoterapia popularna jest zaledwie w kilku europejskich krajach – we Francji, w Belgii, we Włoszech, w Szwajcarii – czy też ostatnio w Czechach i na Słowacji.
Libido – z łaciny „chęć, żądza, namiętność, gorące pragnienie” – to pożądanie aktywności seksualnej (według Freuda) lub w szerszym znaczeniu „energia aktywności życiowej”, naturalny impuls do doświadczania życia (według Junga). Dziś odnosimy libido głównie do erotycznej sfery życia i rozumiemy je jako popęd seksualny. Nie ma jednak wątpliwości, że na libido mają wpływ czynniki zarówno biologiczne, jak i psychologiczne i społeczne. Dlatego też w holistycznym podejściu libido należy traktować jako przejaw kondycji zdrowotnej całego organizmu.
Zima jest w naszym naturalnym cyklu biologicznym czasem wyciszenia. Dni stają się coraz krótsze, a długie zimowe wieczory bez światła słonecznego wpływają na pracę naszych hormonów. Rośnie poziom melatoniny, sprawującej kontrolę nad snem. Spada poziom serotoniny i dopaminy, na skutek czego reakcje na różne bodźce zostają spowolnione, słabną siły witalne. Zima wpływa również na zachowanie zwierząt – niektóre przesypiają ten okres – a także na rośliny, które tracą liście i owoce, za to gromadzą życiodajne soki w korzeniach.
Fenotyp człowieka, charakteryzujący ogół cech morfologicznych i fizjologicznych, to efekt dziesiątków tysięcy lat ewolucji i doboru naturalnego, którymi podążał nasz gatunek od czasu, gdy opuścił Afrykę ok. 60 tysięcy lat temu. Wiele czynników środowiskowych, działających przez ten czas na genom, utrwalonych zostało w postaci cech fenotypowych, opisujących przede wszystkim nasz wygląd zewnętrzny, ale także właściwości fizjologiczne, w tym m.in. odporność organizmu, podatność na choroby przewlekłe oraz na leczenie określonymi terapeutykami czy reakcje na bodźce środowiskowe. Nie są to jednak cechy kodowane w prosty, jednogenowy sposób według dziedziczenia mendlowskiego. Wiele z nich uwarunkowana jest współdziałaniem wielu genów, biologicznych czynników pozagenowych oraz elementów środowiska zewnętrznego.
Jama nosowa i zatoki przynosowe (oboczne) to elementy układu oddechowego. Jama nosowa stanowi początek dróg oddechowych i powinna pełnić funkcję głównej drogi wnikania powietrza do organizmu. Zawiera również pręciki węchowe, dzięki którym odbierane są wrażenia węchowe, oraz odpowiada za barwę i tonację głosu. Połączona jest z zatokami przynosowymi (obocznymi): czołowymi, szczękowymi, sitowymi, klinowymi, które podobnie jak jama nosowa ogrzewają i nawilżają wdychane powietrze. Niniejszy artykuł poświęcimy wybranym problemom dotyczącym właśnie tych elementów naszego organizmu1–3.
Rosnące tempo życia, nadmiar obowiązków, spożywanie wysokoprzetworzonej żywności oraz brak lub zbyt niski poziom aktywności fizycznej to tylko niektóre z przyczyn rozwoju chorób cywilizacyjnych. Wśród nich najczęściej wymienia się otyłość, cukrzycę oraz choroby układu krążenia, takie jak nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca czy miażdżyca. Choroby cywilizacyjne, nazywane również chorobami stylu życia, przyjęły obecnie miano epidemii XXI w. Z roku na rok liczba tych zachorowań niepokojąco wzrasta.